นักเรียนในโครงการ

เด็กทั้งสามคนนี้จะเป็นตัวแทนบอกกล่าวถึงชีวิตของเด็กผู้หญิงจากจำนวนทั้งหมด 275 คน (มีเด็กผู้ชายจำนวนหนึ่ง) ที่ได้รับทุนการศึกษาจากเรา ใน 62 โรงเรียนในเขต จ. พะเยาในปีนี้   ตอนนี้เรากำลังเผชิญกับปัญหาในระดับถัดมา คือ กลุ่มผู้ที่เคยไปค้าประเวณีและได้หวนคืนสู่ถิ่นฐานบ้านเกิดของตนเพื่อที่จะกลับมาใช้ชีวิตช่วงสุดท้ายกับครอบครัว แต่ช่างน่าเศร้าใจยิ่งนัก เพราะหญิงสาวเหล่านี้กลับมาพร้อมกับโรคติดต่อร้ายแรง HIV และได้เสียชีวิตเมื่ออายุยังน้อย อีกทั้งพวกเธอยังแพร่เชื้อไปสู่ลูกๆและครอบครัวของเธอ ดังนั้น นอกจากปัญหาความยากจนแล้ว ยังเด็กนักเรียนบางคนก็ยังได้รับผลกระทบโดยตรงจากเชื้อ HIV อีกด้วย ดังนั้น พวกเราELF จึงได้เข้าไปช่วยเหลือเด็กที่ได้รับผลกระทบเหล่านั้น ด้วยการให้ทุนการศึกษาเพื่อลดภาระค่าใช้จ่ายของครอบครัว ซึ่งส่วนใหญ่มีรายได้ต่ำกว่า 30,000 บาทต่อปี

เด็กหญิงศิริมาศ  วงศ์บุตร      ชื่อเล่น  แพม

เกิดวันที่ 25  เดือนธันวาคม   พ.ศ. 2538      ศาสนา  พุทธ เป็นชาวไทยพื้นราบ   ที่อยู่ปัจจุบัน  บ้านเลขที่  50  หมู่ 7   บ้านปางเจริญศึกษา   ตำบลคือเวียง  อำเภอดอกคำใต้  จังหวัดพะเยาการศึกษาเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2551  โรงเรียนบ้านปาง    บ้านปางเจริญศึกษา  อำเภอดอกคำใต้ ตอนนี้กำลังศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่  1  ที่โรงเรียน บ้านปาง  อำเภอดอกคำใต้  จังหวัดพะเยา มีพี่น้องในครอบครัวรวม  1 คน รวมทั้งตัวนักเรียน  มีเพื่อนสนิท หรือผู้ที่ไว้วางใจได้  ชื่อ เด็กหญิงยุมา  สุภาพอยู่บ้านเลขที่ 72 หมู่ 7   ตำบลคือเวียง อำเภอดอกคำใต้   จังหวัดพะเยา รายได้ของครอบครัวต่อปี    ไม่เกิน  5,000  บาท  ต่อ ปี ปัจจุบันเด็กอาศัยอยู่กับ    ตา  ยาย  และ ตัวเด็กเองบิดา และมารดา เสียชีวิตจากการติดเชื้อจากโรคเอดส์ ตั้งแต่เด็กหญิงอายุได้ 9   เดือน  ตาและยาย มีอาชีพรับจ้างทั่วไป  รายได้ที่ได้ก็ได้วันละ 100  กว่าบาท   ตาและยาย   ไม่มีที่ทำมาหากิน ที่ไร่ และที่นา  อีกทั้งสุขภาพของทั้งสองท่านก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก    ซึ่งมีอาการเจ็บขา เดินมากไม่ค่อยได้ ส่วนตาก็ขาพิการ   และทางบ้านก็มีฐานะยากจน มีหนี้สินจากธนาคารเพื่อการเกษตรและสหกรณ์ อีก    ซึ่งทั้งสองท่านก็ไม่สามารถทำงานหนักได้  ดังนั้นรายได้จึงไม่เพียงพอกับรายจ่าย  เด็กหญิงศิริมาศเป็นเด็กที่ขยัน     ช่วยเหลืองานบ้านที่บ้านได้ทุกอย่าง     ประหยัด  ซึ่งเธอเดินไปโรงเรียน เธอได้รับเงินไปโรงเรียนวันละ 15  บาท ออมไว้อีก  5 บาท   เด็กหญิงศิริมาศ ชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์ อีกทั้งเธอยังเรียนพุทธศาสนา เกี่ยวกับหลักธรรม ในระดับที่สูงด้วย  เป็นเด็กที่ใฝ่เรียนรู้    ความใฝ่ฝันของเธอ  เธออยากจะเป็นพยาบาล   เพื่อจะได้มารักษาตาและยายที่ป่วยขาพิการ  และโรคชรา ที่จะมาย่ำกลาย เข้ามาทุกที ทุกเวลา  เธอจึงอยากจะ ตอบแทนผู้อุปการคุณทั้งสองท่านที่คอยเลี้ยงดู   คอยอบรมสั่งสอนเธอ  ให้เป็นคนดี  หากไม่มีท่านทั้งสองคนเธอคงจะไม่ได้อยู่  มีลมหายใจเช่นทุกวันนี้

เด็กหญิงกรรณิการ์     เที่ยงธรรม      ชื่อเล่น  น้องใหม่

เกิดวันที่ 20  เดือนธันวาคม   พ.ศ. 2538      ศาสนา  พุทธ เป็นชาวไทยพื้นราบ   ที่อยู่ปัจจุบัน  บ้านเลขที่  99  หมู่ 5   บ้านค่าล่าง   ตำบลป่าซาง   อำเภอดอกคำใต้  จังหวัดพะเยา การศึกษาเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2550  โรงเรียนบ้านค่า    หมู่ 9   อำเภอดอกคำใต้ ตอนนี้กำลังศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่  1  ที่โรงเรียน บ้านค่า  อำเภอดอกคำใต้  จังหวัดพะเยา มีพี่น้องในครอบครัวรวม  1 คน รวมทั้งตัวนักเรียน  มีญาติ สนิท หรือผู้ที่ไว้วางใจได้  ชื่อ นางสม สมศรีอยู่บ้านเลขที่ 99  หมู่  5   ตำบลป่าซาง  อำเภอดอกคำใต้   จังหวัดพะเยา  รายได้ของครอบครัวต่อปี    ไม่เกิน  5,000  บาท  ต่อ ปี ปัจจุบันเด็กอาศัยอยู่กับ ยาย ป้า หลานของอา น้าสะใภ้   และ ตัวเด็กเอง รวมครอบครัวอาศัยอยู่ทั้งหมด 5  คนบิดา และมารดา เสียชีวิตจากการติดเชื้อจากโรคเอดส์ ตั้งแต่เด็กหญิงกรรณิการ์  เป็นเด็กซึ่งจำความไม่ได้เลย และเด็กหญิงกรรณิการ์  ก็ได้รับผลกระทบจาการติดเชื้อด้วย ยาย มีอาชีพรับจ้างทั่วไป  รายได้ที่ได้ก็ได้วันละ 150  บาท   ยาย   ไม่มีที่ทำมาหากิน ที่ไร่ และที่นา  อีกทั้งสุขภาพของยายก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก    เพราะยายของเธอติดสุรา  ดื่มทุกวัน พอเมามาก ๆ ยายก็จะหลับไป   และทางบ้านก็มีฐานะยากจน  ยายและน้าก็มีอาชีพที่ไม่แน่นอน   ซึ่งหลังคาห้องน้ำที่บ้านของเด็กก็ไม่มีหลังคา เพราะเวลาฝนตกก็ต้องลำบาก เปียกฝนเสี่ยงต่อการเป็นโรคหวัดอีก   อีกทั้งทางบ้านก็มีหนี้สินจากกองทุนกู้ยืมจากหมู่บ้าน ด้วย    ซึ่งยายก็ไม่สามารถทำงานหนักได้  ดังนั้นรายได้จึงไม่เพียงพอกับรายจ่าย  เด็กหญิงกรรณิการ์      จึงเป็นเด็กที่มีความเสี่ยงต่อการประกอบอาชีพที่ไม่พึงประสงค์ได้  อีกทั้งเด็กหญิงกรรณิการ์  ก็ยังได้รับผลกระทบจากการติดเชื้อด้วย  และในบางครั้งอาจจะโดนเพื่อน ๆ ต่อว่า หรือ ล้อ อาจเป็นผลทำให้เด็กรู้สึกแย่ มีปมด้อย รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ  ในโชคชะตาของตัวเองด้วย อาจจะทำให้เด็กคิดทำอะไรที่ไม่สมควรเป็นไปได้          แต่เธอ เป็นเด็กที่ขยัน     ช่วยเหลืองานบ้านที่บ้านได้ทุกอย่าง     ประหยัด  ซึ่งเธอเดินไปโรงเรียน เธอได้รับเงินไปโรงเรียนวันละ 10  บาท ออมไว้อีก  5 บาท   เด็กหญิงกรรณิการ์ ชอบเรียนวิชาภาษาไทย    เป็นเด็กที่ใฝ่เรียนรู้    ความใฝ่ฝันของเธอ  เธออยากจะเป็นพยาบาล   เพื่อจะได้มารักษายายที่จะป่วยจากโรคติดสุราเรื้อรัง   และโรคชรา ที่จะมาย่ำกลาย เข้ามาทุกที ทุกเวลา  เธอจึงอยากจะ ตอบแทนผู้อุปการคุณทั้งสองท่านที่คอยเลี้ยงดูเธอตั้งแต่เด็กเล็ก   คอยอบรมสั่งสอนเธอ  ให้เป็นคนดี 

เด็กหญิงลักษิกา  หอมนวล      ชื่อเล่น  ริน

เกิดวันที่ 29   เดือนมีนาคม   พ.ศ. 2538      ศาสนา  พุทธ เป็นชาวไทยพื้นราบ   ที่อยู่ปัจจุบัน  บ้านเลขที่  156  หมู่ 15   บ้านเกษตรสมบูรณ์   ตำบลร่มเย็น  อำเภอเชียงคำ  จังหวัดพะเยา การศึกษาเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 เมื่อปี พ.ศ. 2550  โรงเรียนบ้านโจ้โก้    อำเภอเชียงคำ จ.พะเยา ตอนนี้กำลังศึกษาชั้นมัธยมศึกษาปีที่  1  ที่โรงเรียน บ้านสบสา ตำบลร่มเย็น  อำเภอเชียงคำ  จังหวัดพะเยา มีพี่น้องในครอบครัวรวม  3 คน รวมทั้งตัวนักเรียน  มีเพื่อนสนิท หรือผู้ที่ไว้วางใจได้  ชื่อ นางสม ทับทิมทองอยู่บ้านเลขที่ 156 หมู่ 15   ตำบลร่มเย็น   อำเภอเชียงคำ   จังหวัดพะเยา รายได้ของครอบครัวต่อปี    ไม่เกิน  5,000  บาท  ต่อ ปีปัจจุบันเด็กอาศัยอยู่กับ    ตา  ยาย  และ ตัวเด็กเองบิดา และมารดา เสียชีวิตจากการติดเชื้อจากโรคเอดส์ ตั้งแต่เด็กหญิงอายุได้  1-2   ขวบ ยาย มีอาชีพรับจ้างทั่วไป  รายได้ที่ได้ก็ได้วันละ 100  กว่าบาท   ตาและยาย   ไม่มีที่ทำมาหากิน ที่ไร่ และที่นา  อีกทั้งสุขภาพของทั้งสองท่านก็ไม่ค่อยจะแข็งแรงนัก    ซึ่งตาป่วยเรื้อรังหลายโรค   มีอาการเจ็บขา เดินไม่ค่อยได้    ส่วนยายเป็นโรคความดัน  เบาหวาน  และทางบ้านก็มีฐานะยากจน   และตอนนี้ตาของเด็กหญิงลักษิกาก้อได้ชีวิตไปแล้วเมื่อไม่นานมานี้เอง    ซึ่งตอนนี้ก็จะเหลือแต่ยายที่คอยดูแลเธออยู่   ท่านก็ไม่สามารถทำงานหนักได้ บางที่ก็มีป้า และ น้า มาช่วยจุนเจือบ้าง แต่ก็ไม่มากนัก เพราะทั้งสองท่านต่างก็มีภาระด้วยกันทั้งสิ้น   ดังนั้นรายได้จึงไม่เพียงพอกับรายจ่าย  เด็กหญิงลักษิกาต้องทานยาต้านโรคเอดส์ด้วย เพราะเธอได้รับเชื้อ และมีสุขภาพไม่ค่อยแข็งแรงนัก แต่เธอก็อดทนกับโรคร้ายได้อย่างน่านับถือมาก  และเธอก็ เป็นเด็กที่ขยัน     ช่วยเหลืองานบ้านที่บ้านได้ทุกอย่าง     ประหยัด  ซึ่งเธอปั่นจักรยานไปโรงเรียน    เด็กหญิงลักษิกา  ชอบเรียนวิชาวิทยาศาสตร์และวิชาภาษาอังกฤษ    เป็นเด็กที่ใฝ่เรียนรู้    ความใฝ่ฝันของเธอ  เธออยากจะเป็นครู     เพราะเธอต้องการสอนให้ลูกศิษย์ให้เป็นคนดี   

ร่วมแบ่งปันน้ำใจเพื่อช่วยเหลือเด็กเหล่านี้ Link